Bu yay fəsli mənim üçün hər zamankından fərqli keçdi. İşdən gələndən sonra adətən televizorun qarşısında uzanıb nəsə izləyirdim, ya da telefonla sosial şəbəkələrdə vaxt keçirirdim. Amma bu il hər şey dəyişdi. Bir axşam iş yoldaşım Rəşad mənə dedi ki, sən niyə köhnə üsullarla vaxt itirirsən, gəl sənə bir oyun göstərim. Elə həmin axşam telefonumu götürüb mostbet aviator download etdim və həyatımda maraqlı bir dövr başladı.

Əvvəlcə heç nə başa düşmədim. Ekranda kiçik bir təyyarə var idi, qalxırdı, yüksəlirdi və mənim vəzifəm onun partlamasından əvvəl pulu götürmək idi. Sadə görünürdü, amma elə də asan deyildi. Rəşad mənə izah etdi ki, bu Aviator adlanır və dünyada milyonlarla insan oynayır. Düşündüm ki, bəs niyə bu qədər məşhurdur? Bir-iki dəfə sınadım, kiçik məbləğlərlə. İlk cəhdlərimdə uduzdum, amma qəribədir ki, əsəbiləşmədim. Əksinə, maraq daha da artdı.

Bir həftə sonra mostbet aviator download etdiyim proqramı daha yaxından öyrənməyə başladım. Bəli, əvvəllər yükləmişdim, amma indi onun xüsusiyyətlərini araşdırırdım. Bonuslar, kəşbek imkanları, müxtəlif oyun rejimləri… Hamısı məni cəlb edirdi. Ən çox xoşuma gələn odur ki, burada hər şey şəffafdır. Təyyarənin qalxma əmsalı əvvəlcədən müəyyən olunur, amma sən onu görmürsən. Bu da oyuna əsl həyəcan qatır. Sən qərar verirsən: indi götürüm, yoxsa bir az da gözləyim? Elə bil ki, həyatın özü kimidir – fürsətləri tutmağı bacarmalısan.

İyul ayında ailəmizlə Şəkiyə qısa bir səfər etdik. Qohumların evində qonaq idik. Günortalar isti olurdu, hamı yatırdı, mən isə telefonumu götürüb Aviator oynayırdım. Bir dəfə elə oldu ki, kiçik məbləğlə başladım, təyyarə 2.5 əmsalına çatanda pulu götürdüm və gözlənilmədən xeyli məbləğ qazandım. O anki hisslərimi təsvir etmək çətindir. Ürəyim sürətlə döyünürdü, əllərim titrəyirdi. Amma ən maraqlısı o idi ki, sevincimi heç kimlə bölüşə bilmirdim. Qohumlarım qumar oyunlarına qarşı çox mühafizəkar yanaşırlar. Ona görə də susdum, sadəcə içimdə bir qığılcım yandı.

Sentyabrda işə qayıtdım. Ofisdə hamı yay təəssüratlarını danışırdı. Kimi dənizə getmişdi, kimi dağlara. Mən isə susurdum, çünki mənim təəssüratım fərqli idi. Həmin ay ərzində Aviator oyununda müəyyən bir ritm tapdım. Hər gün eyni vaxtda oynamırdım, çünki bu, məni darıxdırırdı. Əksinə, tamamilə təsadüfi anlarda açırdım proqramı. Bəzən səhər yeməyindən əvvəl, bəzən günorta fasiləsində, bəzən də gecə yatmazdan əvvəl. Və hər dəfə kiçik məbləğlərlə oynayırdım. Çünki başa düşdüm ki, burada əsas məqsəd qazanmaq deyil, prosesin özündən zövq almaqdır.

Oktyabr ayında bir hadisə oldu ki, məni düşündürdü. Bir axşam işdən çox yorğun gəlmişdim. Başım ağrıyırdı, əhvalım yox idi. Adətən belə hallarda oyun açmazdım, amma həmin gün nəsə məni çəkdi. Açdım və gördüm ki, balansımda kiçik bir bonus var. Kəşbek imiş, keçən həftənin itkilərindən qaytarılıb. Xoş bir sürpriz oldu. O bonusla oynadım və yenə kiçik bir məbləğ qazandım. Elə bil ki, kainat mənə mesaj göndərirdi: hər şey öz axarında getməlidir, zorla heç nə etmək lazım deyil.

Noyabrda Rəşad mənə dedi ki, artıq bu oyunu buraxmaq istəyir. Səbəbini soruşdum. Dedi ki, çox vaxt aparır, ailəsinə az diqqət yetirir. Haqlı idi. Mən də özümə sual verdim: bəs mən niyə davam edirəm? Cavab sadə idi – mənə xoş gəlir. Amma bu o demək deyil ki, hər şeyi unudub yalnız oyuna bağlanmalıyam. Elə həmin axşam mostbet aviator download etdiyim proqramı açıb parametrlərə baxdım. Orada oyun limitləri qoymaq mümkün idi. Gündəlik vaxt limiti, məbləğ limiti… Bunları tənzimlədim. Özümə söz verdim ki, heç vaxt bu hədləri aşmayacağam.

Dekabrda ailəvi bayramlar başladı. Yeni il yaxınlaşırdı, hər yerdə şənlik əhval-ruhiyyəsi var idi. Mən də Aviator oyununda xüsusi Yeni il kampaniyası gördüm. Bonuslar, pulsuz spinlər, əlavə kəşbek… Hamısı bayram ab-havasına uyğun idi. Bir axşam qardaşım oğlu mənə yaxınlaşıb soruşdu ki, bəs sən nə ilə məşğulsan telefonunda? Dedim ki, bir oyun oynayıram. O da maraqlandı. Ona izah etdim ki, bu, sadəcə əyləncədir, amma ehtiyatlı olmaq lazımdır. O, çox ağıllı uşaqdır, başa düşdü. Və mən fərqinə vardım ki, bu təcrübə mənə başqalarına qarşı məsuliyyət hissi də öyrədib.

Yanvar ayında işdə yeni layihə başladı. Çox məşğul idim. Oyunu demək olar ki, açmırdım. Amma bir axşam, layihəni uğurla tamamladıqdan sonra, özümü mükafatlandırmaq istədim. Telefonu götürdüm və yenidən Aviator açdım. Bu dəfə heç nə qazanmaq istəmirdim, sadəcə prosesin özündən həzz almaq istəyirdim. Kiçik məbləğlə başladım. Təyyarə yüksəldi, mən də pulu vaxtında götürdüm. Sonra bir də, bir də… Və gördüm ki, əslində oyun mənim üçün bir növ meditasiyaya çevrilib. Diqqətimi yayındırır, stressi azaldır, beynimi təmizləyir. Əlbəttə, bu, hər kəs üçün belə deyil, amma mənim üçün işləyir.

Fevralda bir dostum mənə dedi ki, sən niyə bu qədər vaxtını buna sərf edirsən? Dedim ki, bu, mənim hobimdir. Kimi balıq tutmağı sevir, kimi kitab oxumağı, kimi də belə oyunları. Əsas odur ki, balansı qoruyasan. Mən balansı qoruyuram. İşləyirəm, ailəmə vaxt ayırıram, dostlarımla görüşürəm. Oyun isə sadəcə kiçik bir əyləncədir. Amma bu kiçik əyləncə mənə çox şey öyrədib. Səbirli olmağı, qərar verməyi, məğlubiyyəti qəbul etməyi, qələbədən həddindən artıq sevinməməyi…

İndi, bu yazıları yazarkən, arxaya baxıram və görürəm ki, keçən il ərzində nə qədər dəyişmişəm. Əvvəllər hər şeyə tez əsəbiləşirdim, indi isə daha sakitəm. Əvvəllər boş vaxtlarımda nə edəcəyimi bilmirdim, indi isə hər anın qədrini bilirəm. Bəlkə də bu, sadəcə yaşla gəlir, amma mən inanıram ki, Aviator təcrübəm də buna təsir edib. Çünki bu oyun sənə öyrədir ki, hər şey keçicidir – həm qələbə, həm məğlubiyyət. Əsas olan prosesdir, yaşadığın anlardır.

Yekun olaraq demək istəyirəm ki, hər kəsin həyatında kiçik də olsa bir hobbi olmalıdır. Mənim üçün bu, Aviator oldu. Bəziləri bunu anlamaya bilər, bəziləri qınaya bilər. Amma mən bilirəm ki, mən düzgün yoldayam. Çünki mən nə vaxt dayanmağı, nə vaxt davam etməyi bilirəm. Və ən əsası, mən həyatın digər sahələrini də unutmuram. Oyun sadəcə bir alətdir, məqsəd deyil. Kim bunu başa düşürsə, onun üçün bu təcrübə faydalı ola bilər. Kim başa düşmürsə, onun üçün heç başlamamaq daha yaxşıdır. Hər şey sənin özündən asılıdır.