Nazywam się Zuzanna, 29 lat, pracuję w korporacji, w dziale, który nazywa się „wsparcie klienta”, a w rzeczywistości polega na słuchaniu, jak ludzie wyładowują swoją złość na mnie, bo im przesyłka przyszła dzień później. Codziennie to samo: słuchawka, uśmiech w głosie, dziesięć sekund przerwy między rozmowami. Po pracy wracam do wynajmowanego mieszkania, jadam samej kolację i przewijam telefon, dopóki nie zasnę. W ten wtorek było wyjątkowo źle – jeden gość powiedział mi, że „powinnam znaleźć inną robotę, bo ta mnie przerasta”. Odłożyłam słuchawkę, wyłączyłam komputer i stwierdziłam, że mam dość. Dość bycia uprzejmą, dość tłumaczenia czegoś, na co nie mam wpływu.
Usiadłam na kanapie, otworzyłam laptopa i w pasku wyszukiwania wpisałam coś, co przyszło mi do głowy bez żadnego planu. Trafiłam na stronę, która wyglądała zachęcająco. Kliknęłam „rejestracja”, potem „zaloguj” – i nagle zobaczyłam okno vavada pl logowanie. Wpisałam swoje dane, które przed chwilą utworzyłam. Byłam w środku. Nie wiedziałam, co robić, ale czułam, że to lepsze niż siedzenie i myślenie o dupku z telefonu.
Nie wpłaciłam od razu dużej kwoty. Stówka. Tyle, ile wydaję na głupie rzeczy w trakcie tygodnia – kawa na mieście, jakieś ciastko, raz w miesiącu taksówka. Pomyślałam: to mój eksperyment. Albo się znudzę, albo odetchnę.
Przez pierwsze dwadzieścia minut błądziłam między grami. Automaty z owocami? Nudne. Ruletka? Zbyt stresująca. Znalazłam coś, co nazywało się „video poker”. Połączenie pokera i automatu. Zasady proste: dostajesz pięć kart, możesz wymienić, ile chcesz, potem sprawdzasz, czy masz układ. Postawiłam pięć złotych. Dostałam parę dziewiątek. Wygrałam dziesięć. Postawiłam znowu – para dziesiątek. Znowu wygrana. Czułam się, jakbym odkryła jakąś super moc. Po godzinie, stawiając małe kwoty, miałam na koncie prawie trzysta złotych. Nie krzyczałam, nie skakałam. Siedziałam w ciszy, patrząc na ekran, i po raz pierwszy od tygodnia nie myślałam o pracy.
Postanowiłam zaryzykować. Postawiłam sto złotych na jednego rozdania. Dostałam trójkę, piątkę, siódemkę, waleta, asa – żadnej pary, kompletny crap. Wymieniłam trzy karty. Zostałam z asem i waletem. Dołożyłam: as, król, as. Trójka asów. Wygrałam czterysta złotych. Saldo skoczyło do prawie siedmiuset. Siedziałam i patrzyłam, jak ta liczba rośnie, a w mojej głowie zamiast myśli była tylko fala ciepła. To było dziwne – nie euforia, nie chciwość. Tylko takie spokojne zdziwienie, że akurat dziś, akurat mnie, akurat po tym chujowym dniu – spotkało coś dobrego.
Zrobiłam zrzut ekranu. Wypłaciłam sześćset złotych. Stówkę zostawiłam na koncie, bo lubiłam patrzeć, jak tam wisi. Zamknęłam vavada pl logowanie, odłożyłam laptopa i poszłam wziąć długi prysznic. Kiedy woda leciała mi po plecach, myślałam o tym, że to nie były wielkie pieniądze. Że za sześćset złotych nie kupię mieszkania, nie pojadę na wakacje. Ale mogę kupić sobie spokój. W sensie – dosłownie. Nowe pościele, bo stare są już takie wygniecione, że nie chce mi się ich prasować. Albo dwie dobre książki i kolację dla siebie samej w fajnej knajpie.
Następnego dnia w pracy byłam inna. Uśmiechałam się do klientów, nawet do tych wrednych. Mój szef zapytał, co mi się stało. Powiedziałam, że dobrze spałam. Nie skłamałam – spałam jak kamień. Ale to nie sen był przyczyną. To było to uczucie, że mam w kieszeni historię, o której nikt nie wie. Że ten jeden wieczór należał tylko do mnie.
Za wygrane kupiłam nową pościel – miękką, bawełnianą, w kolorze butelkowej zieleni. I dwie płyty winylowe – jedne z moich ulubionych, których słuchałam w liceum. I buty do biegania, bo od roku mówię sobie, że zacznę biegać. Może teraz w końcu zacznę. Resztę – około dwustu złotych – wrzuciłam do koperty z napisem „na złe dni”. Na taki wtorek jak ten, który dopiero co minął. Żeby mieć świadomość, że nawet jeśli klient mnie zdołuje, to w domu czeka na mnie koperta z przypomnieniem, że jednak potrafi mnie spotkać coś dobrego.
Przez kolejne tygodnie zdarzało mi się wracać do vavada pl logowanie. Zawsze z tą samą zasadą – maksymalnie stówka własnej kasy, zawsze z myślą, że to cena za rozrywkę. Czasem wygrałam stówkę, czasem dwieście, czasem przegrałam wszystko w kwadrans. Ani razu nie złamałam swojej zasady. Ani razu nie wpłaciłam więcej, niż planowałam. Nauczyłam się, że hazard może być bezpieczny, jeśli traktujesz go jak bilety do kina. Płacisz, wchodzisz, oglądasz, wychodzisz. Nie mieszkasz w kinie.
Dziś, kiedy słucham tych winyli, które kupiłam za wygrane, uśmiecham się do siebie. Przypominam sobie tego wtorek, tę chwilę, gdy trójka asów wylądowała na ekranie. I myślę sobie – życie jest dziwne. Czasem w najmniej spodziewanym momencie, po najgorszym dniu, dostajesz coś dobrego. Nawet jeśli to tylko głupi poker w internecie. Nawet jeśli to tylko sześćset złotych. Nawet jeśli nikt o tym nie wie.
Ja wiem. I to mi wystarczy. Vavada pl logowanie nie zmieniło mojego życia. Ale zmieniło jeden wtorek. A czasem jeden wtorek wystarczy, żeby przypomnieć sobie, że jeszcze potrafisz czuć radość. Nawet jeśli na co dzień słuchasz, jak obcy ludzie wyzywają cię od nieudaczników. Nawet jeśli wracasz do pustego mieszkania i jesz samą kolację. Nawet jeśli. Zwłaszcza jeśli. Bo wtedy te małe wygrane smakują najlepiej.
.
.